Wołają mnie Wieśniak.
Kosztuję sól ziemi i walczę z demonami.
Rozejrzyj się wokół moimi oczami...

Widzę. Myślę. Piszę po swojemu.

To nie jest kolejny blog o tym, jak żyć.
To są zapiski z pola bitwy, którą bywa codzienność.
Z humorem. Z błotem. Z sercem.

Wołają mnie Wieśniak.
Kosztuję sól ziemi i walczę z demonami.
Rozejrzyj się wokół moimi oczami...

***

i znikać tak będę

na dzień, na dwa,

na miesiąc, na dwa,

na rok, na dwa,

na zawsze

i wracać będę

na słowo, na dwa,

na chwilę,

na dzień,

na miesiąc,

na rok,

na zawsze

i może dane nam będzie się spotkać

na oka mgnienie, w biegu,

na jeden uścisk dłoni,

na dobre słowo,

na kawę,

na sen,

na zawsze…

Wiocha, 15.11.2025

Tagi